|
عنوان
|
تاثیر گرده خرما مناطق مختلف استان کرمان و هرمزگان در پرورش انبوه کنه شکارگر Amblyseius swirskii
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
تولید انبوه، جدول زندگی، دانه گرده، کنترل بیولوژیک، کنه های فیتوزئید
|
|
چکیده
|
در سامانه پرورش طبیعی، ضرورت نگهداری سطوح غذایی سه گانه (گیاه- گیاه خوار-گوشت خوار) ممکن است باعث ایجاد مشکلات متعددی شود. همچنین، هزینه های بالا برای پرورش و نیروی کارگر می تواند منجر به قیمت تمام شده بالایی برای شکارگرهای تولید شده شود. استفاده از غذای جایگزین مانند گرده که به راحتی در دسترس بوده و ارزانتر هستند، می توان هزینه های پرورش را کاهش داد. در میان انواع مختلف گرده، گرده خرما (Phoenix dactylifera L.) به دلیل ارزش غذایی بالا، در دسترس بودن و اثرات مثبت بر عملکرد کنه های شکارگر، توجه قابل توجهی را به خود جلب کرده است. به هر حال، کیفیت غذایی گرده خرما بسته به منشأ جغرافیایی گرده، ممکن است به طور قابل توجهی متفاوت باشد. لذا در این پژوهش به منظور بررسی تاثیر تنوع جغرافیایی در کیفیت گرده خرما و تأثیر آن بر عملکرد بیولوژیکی کنه شکارگر Amblyseius swirskii Athias-Henriot ، مطالعات جدول زندگی انجام شد. گرده های مورد بررسی از چهار موقعیت جغرافیایی مختلف در دو استان ایران، شامل شهرستان های بم و جیرفت (استان کرمان) و رودان و حاجی آباد (استان هرمزگان) بود. فراسنجه های زیستی کنه شکارگر با تغذیه از کنه تارتن دو لکه ای نیز به عنوان طعمه طبیعی (تیمار شاهد) مورد بررسی واقع شد. طول دوره قبل از بلوغ روی گرده های مورد بررسی تفاوت معنی داری با یکدیگر داشت بطوری که طولانی ترین مدت زمان این دوره با تغذیه از گرده های جیرفت (71/7 روز) و بم (69/7 روز) بود و کوتاه ترین مدت زمان این دوره با تغذیه از گرده رودان (38/6 روز) بود. طولانی ترین و کوتاه ترین طول دوره ی قبل از تخم ریزی کل (TPOP) به ترتیب مربوط به افراد پرورش یافته روی گرده بم و گرده رودان بود. باروری افراد پرورش یافته روی گرده رودان (62/40 تخم/ماده) به طور معنی داری بیشتر از مقادیر به دست آمده برای افراد پرورش یافته روی سایر تیمارهای غذایی بود کمترین میزان تخم ریزی مربوط به مقادیر ثبت شده با تغذیه از گرده خرمای بم (69/19 تخم/ماده) و جیرفت (14/20 تخم/ماده) بود. بیشترین نرخ ذاتی افزایش جمعیت (r) و نرخ متناهی افزایش جمعیت (λ) مربوط به افراد تغذیه کرده از گرده رودان بود (به ترتیب 181/0 بر روز و 199/1 بر روز) در حالی که کمترین مقادیر این فراسنجه ها مربوط به افراد پرورش یافته روی گرده بم بود (به ترتیب 117/0 بر روز و 124/1 بر روز). بیشترین مقادیر نرخ خالص تولید مثل (R0) و نرخ ناخالص تولید مثل (GRR) روی گرده خرمای رودان و کنه تارتن مشاهده شد، و کمترین مقادیر این فراسنجه ها روی گرده بم و جیرفت مشاهده شد. کوتاه ترین مدت زمان طول یک نسل (T) مربوط به افراد پرورش یافته روی گرده رودان (45/16 روز) بود در حالی که مدت زمان این دوره روی سایر تیمارها تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشت. بیشترین و کمترین مقدار پروتئین گرده به ترتیب مربوط به گرده رودان (18/43 درصد) و بم (15/33 درصد) بود. نتایج ما نشان می دهد که تنوع در کیفیت گرده محدود به تفاوت های بین گونه های گیاهی نیست، بلکه در گونه های گیاهی مشابه در مناطق جغرافیایی مختلف نیز رخ می دهد. چنین تنوعی احتمالاً ناشی از ترکیبی از عوامل محیطی، از جمله شرایط آب و هوایی، خواص خاک، دسترسی به آب و شیوه های زراعی محلی است که در مجموع بر ترکیب تغذیه ای و بیوشیمیایی گرده تأثیر می گذارند. به طور کلی، این یافته ها نشان می دهد که گرده خرمای رودان (و بعد از آن، حاجی-آباد) یک منبع غذایی جایگزین با کیفیت بالا است و می تواند به طور مؤثر در پرورش انبوه کنه شکارگر مورد استفاده قرار گیرد و در نتیجه به
|
|
پژوهشگران
|
محمدامین زارعی (دانشجو)، مصطفی خنامانی (استاد راهنما)، مهدی ضیاءالدینی (استاد راهنما)، مسلم بسیج (استاد مشاور)
|