مشخصات پژوهش

عنوان	ارزیابی تاثیر نانوذرات اکسید روی بر مدیریت بیماری و پاسخ های فیزیولوژیکی خیار (رقم سوپردومینوس) آلوده به ویروس موزائیک هندوانه
نوع پژوهش	مقاله چاپ شده
کلیدواژه‌ها	پوتی ویروس، کدوئیان،رنگدانه گیاهی، مدیریت بیماری،نانوذره
چکیده	ویروس موزاییک هندوانه (watermelon mosaic virus, Potyvirus citrulli, WMV) از ویروسهای مهم آلوده کنندۀ کدوئیان در دنیا محسوب می شود. در این مطالعه تاثیر نانو ذرات اکسید روی بر نشانه های بیماری، صفات رشدی، رنگدانه های گیاهی و قند کل در گیاه خیار رقم سوپردومینوس آلوده به ویروس موزائیک هندوانه (WMV) بررسی گردید. نانوذرات اکسید روی بر روی گیاهچه های دو تا سه برگی با غلظت 250 و 500 میلی گرم/لیتر نانوذرات دو مرتبه و به فاصله 24 ساعت یکبار محلول پاشی شد. پس از گذشت 24 ساعت از محلول پاشی دوم، زادمایه ویروس موزائیک هندوانه به گروه های تیماری مورد نظر مایه زنی مکانیکی شد. آزمایش به صورت فاکتوریل دو عاملی (نانوذره و WMV) در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا گردید. یک ماه پس از اعمال تیمارها ویژگی های ریخت شناسی، ویژگی های بیوشیمیایی و شدت علائم بیماری بررسی و اندازه گیری شد. بر اساس نتایج بدست آمده ویروس منجر به کاهش وزن تر اندام هوایی و ریشه، طول گیاه، تعداد برگ و گل، رنگدانه های گیاهی نسبت به شاهد شد. غلظت 250 میلی گرم/لیتر نانوذره نسبت به 500 میلی گرم/لیتر در حضور بیمارگر نشانه های بیماری را کاهش داد و شاخص های رشدی و رنگدانه های گیاه را نسبت به حضور بیمارگر به تنهایی بهبود بخشید. بدلیل کاهش خسارت بیماری و عدم اثرات مخرب زیست محیطی این نانوذره، گزینه مناسبی جهت مدیریت بیماری ویروس موزائیک هندوانه است. استفاده از غلظت 250 میلی گرم/لیترنانوذرات اکسید روی برای بهبود عملکرد این رقم خیار آلوده به WMV پیشنهاد می شود. این مطالعه نخستین گزارش از ارزیابی اثر نانوذرات اکسید روی در مدیریت ویروس موزاییک هندوانه (WMV) در گیاه خیار است.
پژوهشگران	فاطمه سلیمانی (نفر اول)، اسرا سالاری (نفر دوم)، مریم مظاهری (نفر سوم)، سیده عاطفه حسینی (نفر چهارم)، حمیدرضا علیزاده (نفر پنجم)