محمدرضا مددی

این پژوهش به بررسی آزمایشگاهی تأثیر افزودن ذرات شنی بر تراکم پذیری خاک های ریزدانه پرداخته است. با توجه به محدودیت منابع خاک های باکیفیت و رواج استفاده از شن در خاکریزها، ارزیابی رفتار مکانیکی این مخلوط های خاکی ضروری است. در این راستا، نمونه هایی از یک خاک ریزدانه با مقادیر وزنی مختلف شن (25، 50، 75 و 100 درصد) مخلوط و آزمایش تراکم (پروکتور) استاندارد بر روی آنها در شرایط رطوبت بهینه انجام شد. نتایج نشان می دهد که افزودن شن تا یک درصد بهینه (75 درصد در این مطالعه) موجب افزایش معنادار وزن مخصوص خشک حداکثر خاک می شود. این افزایش ناشی از پر شدن فضای خالی بین ذرات ریزدانه توسط دانه های شنی است. با این حال، افزودن شن فراتر از این حد، کاهش وزن مخصوص خشک حداکثر را در پی دارد. این یافته ها در بهینه سازی طرح های خاکریزی و بهبود خصوصیات مکانیکی خاک های ریزدانه با استفاده از مواد درشت دانه در دسترس کاربرد دارد.