مصطفی نامداری منفرد

خواجه امیربیگ در عهد شاه تهماسب اول در دربارصفوی ، مناصب متعددی یافت. وی در اوایل، دو سال در بغداد وزیر غازیخان تکلّو مهردار بود ، و سپس از 41 - 937ق/ -35 1531م ، آنگاه که غازیخان در مقام له له بهرام میرزا به حکمرانى هرات منصوب شد ، او را در این ایالت همراهی کرد. خواجه امیربیگ پس از آنکه طایفة تکلو در سال 937ق/ 1531م به فرمان شاه صفوی قتل عام شدند ، همچنان وزارت امیر این طایفة را بر عهده داشت. به هر حال ، پس از فرار غازیخان به قلمرو عثمانی به سال 941ق ، خواجه امیر بیگ مدتى تولیت آستان مقدس امام هشتم شیعیان را برعهده گرفت. در سال 951ق/ 1546م طی فرمانی مقام وزارت خراسان را از شاه تهماسب دریافت نمود. اما به سال 957ق/ 1550م ، با کناره گیری قاضی جهان قزوینی از وزارت دیوان اعلی ، و انتصاب معصوم بیگ صفوی به منصب دیوان بیگی ، خواجه امیر بیگ پس از وزارت خراسان با میرزا بیگ سابقی ابهری در وزارت دیوان اعلی شریک شد. سرانجام وی با دسیسة امیران و دیوانیان عزل و تا پایان عمر در قلعة الموت زندانی گردید. پژوهش حاضر تالش دارد برآمدن و چگونگی برافتادن عنصری دست نشانده در رقابت میا ن مقامات دیوانساالر و عناصر قبیله ای را بر مبنای زوال اقتصادی خراسان در دورۀ مورد بحث تبیین نماید.