ارسلان برازنده

مقدمه: در سال های اخیر، استفاده از ترکیبات طبیعی به ویژه گیاهان دارویی به عنوان جایگزین افزودنی های شیمیایی در تغذیه دام، موردتوجه پژوهشگران قرار گرفته است. گیاه مورد (Myrtus communis) از جمله گیاهان دارویی با خواص زیست فعال متعدد نظیر فلاونوئیدها، تانن ها، اسانس ها و اسیدهای فنولی است که می تواند بر عملکرد فیزیولوژیکی دام تأثیرگذار باشد. هدف: باتوجه به محدود بودن مطالعات تجربی در زمینه تأثیر برگ گیاه مورد بر نشخوارکنندگان، این پژوهش با هدف بررسی اثرات سطوح مختلف برگ گیاه مورد (2.5 و 5 درصد ماده خشک خوراک) بر مصرف خوراک، قابلیت هضم مواد مغذی، متابولیت های خونی و آنزیم های کبدی در گوسفندان نژاد کرمانی طراحی شد. روش کار: پانزده رأس گوسفند نر یک ساله با میانگین وزن 2±32.2 کیلوگرم به صورت تصادفی در سه گروه آزمایشی شامل: گروه شاهد (بدون برگ مورد)، تیمار 1 (2.5 درصد برگ مورد) و تیمار 2 (5 درصد برگ مورد) تقسیم شدند. دوره آزمایش شامل 14 روز عادت پذیری و 7 روز نمونه برداری بود. داده ها با استفاده از طرح کاملاً تصادفی و آزمون توکی در سطح 5 درصد تحلیل شدند. یافته ها: مصرف خوراک در تیمار 1 به طور معنی داری بیشتر از تیمار 2 و گروه شاهد بود، در حالی که قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی، NDF، ADF و پروتئین خام تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت. متابولیتهای خونی و شاخص های هماتولوژی تفاوت معنی داری نشان ندادند. سطح AST در تیمار 2 به طور معنی داری بیشتر از گروه شاهد بود (P<0.05) و ALT در هر دو تیمار 1 و 2 نسبت به شاهد افزایش معنی داری داشت. نتیجه گیری: افزایش آنزیم های کبدی به ویژه AST و ALT در تیمارهای آزمایشی نشان دهنده احتمال بروز تنش کبدی است. بنابراین، استفاده از برگ گیاه مورد در تغذیه گوسفندان باید با احتیاط صورت گیرد و انجام مطالعات تکمیلی برای تعیین سطح ایمن و بررسی اثرات بلندمدت توصیه می شود.