بهاره پارسامطلق

امروزه با وجود مرکزیت کشاورزی در توسعه پایدار و وابستگی بشر به گیاهان و حیوانات جهت تامین غذ ا، پیامدهای محیطی زیانبار کشاورزی فشرده (آلودگی آب، خاک و هوا، کاهش تنوع زیستی و تخریب خاک) منجر به کاهش زوال و نابودی منابع طبیعی موجود شده است. بنابراین با توجه به بنبستهای موجود در تولید محصولات کشاورزی از جهت محدود بودن زمینهای قابل کشت و آثار نامناسب بجا مانده از کشتهای فشرده، استفاده از انواع کشتهای چندگانه، به اولین همایش بین المللی و دومین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی، دانشگاه جیرفت 230 عنوان الگویی از نظامهای پایدار در طبیعت، راهکاری مناسب به نظر میرسد. در تحقیقات اخیر، پژوهشگران اثرات مثبت بکارگیری کشتهای چندگانه در جهت ایجاد تعادل اکولوژیک، افزایش تنوع زیستی، بهرهبرداری صحیح از منابع، افزایش کمی و کیفی عملکرد، کاهش خسارت آفات، بیماریها و علفهای هرز و کاهش وابستگی کشاورزان به آفتکشها را گزارش کردهاند. لذا با توجه به اهمیت موضوع، در این پژوهش مطالعات انجام شده بر انواع کشتهای چندگانه با تأکید بر کشت مخلوط مورد تحلیل قرار گرفته، سپس چالش ها و قابلیت های آن برجسته شده است.