محسن شرافتمندراد

در مراتع مناطق خشک، معیشت جوامع محلی به شدت به اکوسیستم وابسته است، از جمله مدیریت و بهره برداری مناسب از منابع طبیعی. این تحقیق تأثیر پروژه احیای مبتنی بر جامعه و بهره برداری گیاه آنغوزه (Ferula assa-foetida) بر معیشت خانواده های دامدار و سلامت اکوسیستم را در چترود شهرستان کرمان ارزیابی می کند. با استفاده از پرسشنامه ها و مصاحبه هایی در چارچوب معیشت پایدار (Sustainable Livelihoods Framework)، پنج سرمایه معیشتی شامل سرمایه های طبیعی، مالی، فیزیکی، انسانی و اجتماعی از سه گروه جمع آوری و تحلیل شدند: دامداران مجری، دامداران غیرمجری و کارشناسان محلی. سلامت اکوسیستم نیز از طریق چهار شاخص اصلی شامل نفوذپذیری خاک، پایداری ذرات خاک، چرخه مواد مغذی خاک و پوشش گیاهی مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد که دامداران مجری نسبت به غیرمجری رضایت بالاتری از درآمد، همکاری اجتماعی و دسترسی به منابع طبیعی داشتند. همچنین، ارزیابی های اکولوژیکی در مراتع احیا شده نشان دهنده پوشش گیاهی بیشتر و کربن آلی بالاتر خاک بود. این تحقیق بر اهمیت احیای گیاهان دارویی در استراتژی های توسعه روستایی تأکید دارد و نشان می دهد که این اقدامات به طور مستقیم از اهداف توسعه پایدار (SDGs) شماره 1، 8 و 15 حمایت می کنند. علاوه بر این، مشارکت جامعه محلی به تقویت تاب آوری اکولوژیکی و مزایای اجتماعی-اقتصادی مدل احیای رویشگاه گیاهان دارویی کمک کرده است که نشان دهنده امکان گسترش این مدل به سایر مناطق نیمه خشک است.