چکیده
از آن جایی که آب برای زندگی بشر و دیگر جانداران از اهمیت ویژه ایی برخوردار است باید توجه ویژه ای به آلودگی های آن داشت. از جمله این آلودگی ها می توان به فلزات سنگین مانند سرب، کادمیوم، مس، نیکل، روی، آرسنیک، جیوه، سلنیوم و کروم اشاره کرد که برای سلامتی انسان مشکلات زیادی مانند آسیب مغزی ، آسیب به دستگاه گوارش، و آسیب به ریه ها و استخوان را ایجاد می نماید. بنابراین حذف این آلاینده ها از محیط های آبی موضوع مهمی در بهداشت آب و سلامت انسان است. روش های مختلف فیزیکی، شیمیایی و زیستی برای حذف فلزات سنگین وجود دارد، که روش های فیزیکوشیمیایی اغلب هزینه بر بوده و برای محیط زیست آسیب رسان بوده است. در مقابل روش های زیستی سازگار با محیط زیست و در عین حال کم هزینه بوده که یکی از مناسب ترین آن ها استفاده از میکروارگانیسم ها است. باکتری های گرم مثبت به دلیل ساختار غشا و دیواره شان برای جذب زیستی فلزات سنگین ، مناسب تر بودند، که از میان آن ها گونه های مختلفی از جنس باسیلوس کاندیدای مناسبی در این زمینه می باشند، که حذف و جذب فلزات را با روش های مختلف از جمله ذخیره سازی در دیواره، تولید پروتئین های جاذب فلزات مانند متالوتیونین و بیوپلیمرهای خارج سلولی مانند لیپوپپتید انجام می دهند.